Aile büyüklerinin değerlerini kaydetmek: afiş değil, hikaye

Aile büyüklerinin değerlerini kaydetmek, duvardaki bir sözcüğü değil, bir torunun sonra hâlâ anlayacağı bir hikâyeyi tutmaktır. Saygı, dürüstlük, birlik yazan bir afiş bir dileği adlandırır. Artan ekmeğin çöpe gitmediğini anlatan bir ses, değerin kendisini tutar.

Aile değeri aslında nedir

Bir değer, somut bir anda kararı veren şeydir. Sonra yapıştırdığın etiket değildir.

Annenin, anneannesinin pazar mutfağını anlattığını düşün. Ekmek atılmazdı, konuklar önce ağırlanırdı, geç kalan yine de bir tabak bulurdu. Sonra buzdolabına yalnızca "cömertlik" asarsan sözcük kalır. Sesi ve mutfağı tutarsan değer kalır.

Türkçe sayfalar bu işi çoğu kez sözlü tarih, soy ağacı soruları veya büyükanne röportajı olarak verir. Ders Tarih sözlü tarihi, yaşanmışlıkların kayıt altına alınması olarak tanımlar ve aile tarihinin en hızlı yolunun bu olduğunu yazar. Aynı sayfa, manevi değeri olan ve geçmişi hatırlatan bir eşyayı da sorar. En Meşhur doğum yeri, çocukluk oyunları ve bir hatıra resmi sıralar, aile değerlerini ise sevgi, saygı, güven diye listeler. Grandma's Story büyükanne hikayelerini kaydetmeyi öğretir, sonra müzeye vermeyi konuşur.

Bu, konuşmayı açar. Bir büyüğün zaten yaşadığı tek bir değeri, orijinal ses ve nesne olarak aynı özel yerde tutmaz. Anneannenle hiç tanışmamış bir torun «güvenilirlik» sözcüğüyle bir şey yapamaz. Anahtarı kaybeden biri olduğu gece kapıyı yine açtığı sahneyle yapar. Sözlü tarih veya büyükanne röportajı arıyorsan o sayfalar o işi verir. Bu sayfada kaydetmek, kişinin hâlâ anlatabildiği tek yaşanmış sahneyi, orijinal ses ve nesneyle, özel yerde tutmaktır.

Bir değeri somut kılan üç soru

Bütün bir hayat röportajına ihtiyacın yok. O iş ebeveynlerin sesini kaydet sayfasında. Burada yalnızca değer var.

Üç soru yeter, bu sırayla:

1. Kimse öyle adlandırmasa da sana gerçekten ne önemliydi?
2. Bunu ilk ne zaman gördün, ya da sen de öyle davrandın?
3. Bunun hangisi daha sonra ailemizde hâlâ anlaşılır olmalı?

Birinci soru, sözcük listesi olmadan değeri bulur. İkinci, onu sahneye çevirir. Üçüncü, kalması gerekeni yalnızca kulağa hoş gelenden ayırır.

Kişi takılırsa bir nesne al. Bir tarif, bir alet, bir mektup. O zaman "birlikte durduk" çoğu kez şöyle olur: dükkân kapanınca marangoz rendedesini satmadık.

Kısa, düzenli ses kayıtları hiçbir afişin taşımadığı tonu ve duraklamayı tutar. Hafta içi bir öğleden sonra, zihni açıkken on beş dakika, hiç gerçekleşmeyen planlı bir maratondan değerlidir.

Nesneler, tarifler ve mektuplar çıpa olarak

Bir değer çoğu zaman çekmecede kalan bir şeye tutunur. Fotoğraf yalnız yüzleri gösterir. Hikâye, fotoğrafın neden evde kaldığını gösterir.

Mektup, tarif ya da gündelik nesne gibi yan kaynaklar bir aile hikâyesine adların ve tarihlerin vermediği derinliği verir. Bir tarif, tutumluluk sözcüğünden daha iyi açıklar neden hiçbir şey atılmadığını. Bir mektup, zor bir yılda birinin nasıl konuştuğunu gösterir. Bir alet, sizin ailede işin neden bir bakım biçimi olduğunu açıklar.

Nesneyi fotoğrafla ve kaydı aynı yere bağla. Sonra okuyan ikisini birden bulur: görüntüyü ve sesi.

Otomatik aile kitapları ve yapay zekâ özetleri bundan düzgün bir sayfa yapabilir. Hangi sahnenin değer olduğunu seçmezler. Araçlar bir taslak verse bile hangi sahnenin değer olduğunu seçmek sana kalır. Hangi hikâyenin kalacağını sen seçersin. Bir üreteç, iyi okunanı seçer.

Hikâyeyi ses kalsın diye nasıl saklarsın

Yalnız kendi sözlerinle yazdığın bir değer, senin özetin olur. Orijinal ses, şiveyi, duraklamaları ve mutfaktaki gülüşü tutar.

Üç şeyi aynı yerde tut:

1. kaydı ya da kişinin kendi sözlerindeki metni
2. ona ait nesneyi ya da fotoğrafı
3. kısa bir not: kim konuşuyor, ne zaman, hangi sahne

Bu bir yedekleme rehberi değil. Fotoğraflar için 3-2-1 kuralı aile fotoğraflarını yedekleme sayfasında. Burada başka bir şey sayılır: sözcük afişte kalırken ses, not klasöründe kaybolmamalı.

Yazıya döküm, pasajı sonra bulmana yardım eder. Dosyanın yerini tutmaz.

Sonra ciltli bir kopya istersen bitmiş dosyayı bir kitap baskı hizmetine yükleyebilirsin. FamilyStories bu yolu açık söyler: ücretli planda Word veya PDF, artı fotoğraflar ve orijinal sesler. Uygulamanın içinde basılı bir aile kitabı yoktur.

FamilyStories değerleri nasıl sorar

Açık soru "Değerlerin neler?" çoğu kez bir liste üretir. FamilyStories'te Değerlerin kartı vardır. Kartı aç ve şununla başla: Hangi inançlar veya değerler seni hayatın boyunca taşıdı ve gelecek nesiller neye yönelmeli? Kişi kendi sözleriyle cevaplasın, ses veya yazı olarak. Tarif veya marangoz rendedesinin fotoğrafını aynı cevaba ekle. Takılırsa sonraki soru: Bir insanı, önem verdiğin bir konuyu ya da bir inancı savunduğun bir an oldu mu?

Cevaplar yazı veya sestir. Orijinal ses kalır. Yazıya döküm yeri bulmaya yardım eder. Fotoğraf aynı cevaba aittir, başka bir klasöre değil.

En fazla on kişi özel bir aile çevresini paylaşır. Uygulamayı istemeyen biri, hesap olmadan tarayıcıdaki özel bir misafir bağlantısıyla konuşabilir. Her şey uçtan uca şifreli kalır. FamilyStories reklam göstermez, veri satmaz ve aile içeriğini yapay zekâ eğitmek için kullanmaz.

Uygulama iPhone ve iPad içindir. Hayatın bütünü ebeveynlerinin yaşam hikâyesini kaydet sayfasındadır. Bu sayfa yalnızca bir değerin hikâye olarak nasıl kaldığını tutar.